امروز ، دیروز ، فردا

امروز خودم را میبخشم

و

باز از تو مینویسم

باز بعد از هر لغزش تو را میخوانم

باز بغزم را میخورم و چشم به تو میدوزم

میدانم که سیاهی به سفیدی می بازد آخر

ای آرام جانم ای تنهای من

حال دلم را آرام کن مثل نسیمی که می وزد و بی هیچ سنگینی می گذرد

میدانم کفاره ی این دستان و صورت خاکی آخر به صدای پاکی آب پاک میشود

اما دلم

دلم تقدیم تو بسوزانش و دگربار بیافرینش ...

تغییر...